Michała Archanioła, 29-go września 2025

Objawienie świętego Michała Archanioła z dnia 29-go września 2025 r.

Wspomnienie świetych Archaniołów Michała, Gabriela i Rafała.

Modląc się, odnawiamy naszą przyjaźń z Świętym Michałem Archaniołem, kończąc modlitwą „Oratio ad Sanctum Michael”. Święty Michał Archanioł wyszedł już ze złotej, świetlnej kuli. U Jego boku unosi się jeszcze mniejsza, świetlna kula. Święty Michał Archanioł ubrany jest jak rzymski żołnierz w kolorach biało-złotych i widzę, że nosi złote sandały. Jego miecz skierowany jest ku niebu, a na głowie ma złotą, książęcą koronę z rubinem z przodu. Święty Michał Archanioł nosi czerwony płaszcz naczelnego wodza spięty złotą spinką w kształcie głowy lwa. W lewej ręce trzyma złotą tarczę, na której widnieje napis „Quis ut Deus”. Święty Michał Archanioł spogląda na nas i mówi:

„Niech was błogosławi Bóg Ojciec, Bóg Syn i Bóg Duch Święty! Amen. Quis ut Deus! Przychodzę do was od tronu Pana. Jestem Świętym Michałem Archaniołem. Cieszę się z przyjaźni z wami. Módlcie się gorąco o pokój! Nie zaprzestawajcie się modlić! Dopóki będziecie się modlić, będę do was przychodził! Poświęćcie mi szczególnie kraj niemiecki, który jest tak bardzo zniewolony zamętem szatana. Módlcie się za ten kraj, za wasz kraj. Jeśli będziecie się modlić i ofiarować msze święte za wasz kraj, za wasze kraje, wtedy rozprzestrzeni się moc Boża, a błogosławieństwo Pana zamieszka w sercach ludzi! Dlatego nie ustawajcie w modlitwie i utwórzcie przeciwwagę dla wszelkiego zła. Nie poprzestawajcie też modlić się za Kościół! Wasza modlitwa w ten dzień jest tak bardzo ważna, ponieważ rządy ziemi przygotowują się do wojny! Szukajcie ucieczki w Najdroższej Krwi Mojego Pana Jezusa Chrystusa. Najdroższa Krew, drodzy przyjaciele, jest waszym schronieniem! I tak widzicie więc jak aniołowie wznoszą się i opadają nad Panem. Czyż nie zostało to powiedziane?

Teraz otwiera się mniejsza, świetlna kula i święta Joanna d'Arc schodzi do nas w złotej zbroi ze swoim sztandarem. Odkłada sztandar i widzę, jak klęka przed Świętym Michałem Archaniołem z Vulgatą, Pismem Świętym, w swoich rękach. Vulgata otwiera się, a Święty Michał Archanioł wskazuje Swoim mieczem na pewne miejsce w Piśmie Świętym Jeremiasza 16, 10 – 18:

10 A gdy ogłosisz temu ludowi wszystkie te słowa, powiedzą ci: "Dlaczego Pan zapowiedział przeciw nam te wszystkie wielkie nieszczęścia? Na czym polega nasz występek i nasz grzech, który popełniliśmy przeciw Panu, naszemu Bogu?"

11 Wtedy powiesz im: "Na tym, że przodkowie wasi opuścili Mnie - wyrocznia Pana - i poszli za obcymi bóstwami, służyli im i oddawali cześć, a ode Mnie odeszli i nie zachowywali mojego Prawa.

12 Wy zaś postępowaliście gorzej niż wasi przodkowie. Oto każdy z was idzie za popędem swego przewrotnego serca, odmawiając Mi posłuszeństwa.

13 Wyrzucę was więc z tego kraju do ziemi, której nie znacie wy ani przodkowie wasi. Tam możecie służyć obcym bogom dniem i nocą, gdyż nie mam dla was przebaczenia".

Zapowiedź powrotu

14 Dlatego oto nadejdą dni - wyrocznia Pana - kiedy nie będą już mówić: "Na Pana żyjącego, który wyprowadził synów Izraela z ziemi egipskiej",

15 lecz raczej "na Pana żyjącego, który wyprowadził synów Izraela z ziemi północnej i ze wszystkich ziem, po których ich rozproszył". I sprowadzę ich znów do ziemi, którą dałem ich przodkom.

Zesłanie

16 Oto posyłam po wielu rybaków - wyrocznia Pana - by ich wyłowili, a następnie poślę wielu myśliwych, by polowali na nich na wszystkich górach i na wszystkich pagórkach, i we wszystkich rozpadlinach skalnych.

17 Albowiem oczy moje patrzą na wszystkie ich drogi; nie mogą się skryć przede Mną i nie może się ukryć ich nieprawość przed moimi oczami.

18 Odpłacę im przede wszystkim w dwójnasób za nieprawość i ich grzech, za to, że zbezcześcili moją ziemię trupami swoich bałwanów i napełnili swoimi obrzydliwościami moje dziedzictwo».

Święty Michał Archanioł mówi do nas:

„Zepsucie przychodzi przez waszą niewiarę, przez waszą zatwardziałość serca, aby trwać w grzechu. Grzech szczytuje zawsze wojną, w której ujawnia się w całkowicie. Dlatego módlcie się, aby serca ludzi zostały uświęcone w Bogu. Jeszcze raz powiadam wam: szukajcie schronienia w Najdroższej Krwi Chrystusa!”

Święta Joanna d'Arc mówi do nas:

„Drodzy przyjaciele krzyża, bardzo proszę was o modlitwę! Pamiętajcie zawsze: Bóg pragnie świętości, waszego zbawienia, a nie waszej zguby! Nie dajcie się wciągnąć w wojnę i walczcie Bożą bronią! Nie pozwólcie, aby zły zamieszkał w sercach ludzi. Walczcie świętością serc waszych o Boga i o pokój! To od was zależy, aby wyprosić łaskę pokoju u Boga! To jest moje wezwanie do was! Co dzieje się w waszych sercach? Co dzieje się w waszych kościołach w tym kraju? Posiadacie piękne domy!”

Teraz święta Joanna d'Arc ponownie otwiera Pismo Święte i widzę kolejny fragment z Księgi Aggeusza 1:

1 W drugim roku panowania króla Dariusza, pierwszego dnia szóstego miesiąca, Pan przemówił przez proroka Aggeusza do namiestnika Judy, Zorobabela, syna Szelatiela, i do arcykapłana Jozuego, syna Jozadaka:

2 Tak mówi Pan Zastępów: Ten lud mówi: Nie nadszedł jeszcze czas, aby budować dom Pański.

3 Wtedy Pan przemówił przez proroka Aggeusza:

4 Czyż nadszedł czas, abyście mieszkali w domach wyłożonych boazerią, podczas gdy ten dom leży w ruinach?

5 A teraz mówi Pan Zastępów: Zastanówcie się, jak się macie!

6 Wiele siejecie, a mało zbieracie; jecie, a nie nasycacie się; Pijecie, ale nie wystarcza wam to, by się upić; ubieracie się, ale nie ogrzewa was to; a kto coś zarabia, zarabia na dziurawą torbę.

7 Tak mówi Pan Zastępów: Zastanówcie się więc, jak się macie!

8 Idźcie w góry, przynieście drewno i odbudujcie świątynię! To mi się spodoba i mnie uhonoruje, mówi Pan.

9 Wiele oczekiwaliście, ale oto stało się niewiele; / a kiedy przynieśliście to do domu, ja to rozwiałam. / Dlaczego? - Mówi Pan Zastępów. / Ponieważ mój dom leży w ruinach, / podczas gdy każdy z was biegnie do swojego domu.

10 Dlatego niebo wstrzymuje dla was rosę, a ziemia wstrzymuje swoje plony.

11 Wzywałem suszę na ziemię i na góry, na zboże, na wino i oliwę, na wszystko, co rodzi ziemia, na ludzi i bydło, i na całą pracę waszych rąk.

12 Serubbabel, syn Schealtiëla, i arcykapłan Jehoszua, syn Jozadaka, oraz wszyscy, którzy pozostali z ludu, posłuchali głosu Pana, swojego Boga, słów proroka Aggeusza, ponieważ Pan, ich Bóg, posłał go, a lud bał się Pana.

13 Dlatego Aggeusz, posłaniec Pana, ogłosił ludowi w imieniu Pana: Jestem z wami – mówi Pan.

14 I pobudził Pan ducha Zorobabela, syna Salatiela, namiestnika Judy, i ducha Jozuego, syna Jozadaka, arcykapłana, i ducha wszystkich pozostałych z ludu, aby przyszli i podjęli pracę przy świątyni swojego Boga, Pana Zastępów.

15 Było to dwudziestego czwartego dnia szóstego miesiąca.

Święta Joanna d'Arc mówi do nas dalej:

„Ważne jest, abyście nie tylko upiększali swoje domy, ale uświęcali swoje serca; serca swoje napelnili łaską Bożą. Nie pozwólcie, aby wasze kościoły popadły w ruinę! Sercem narodu jest kościół, wiara, świętość! Dążcie do nawrócenia waszych narodów – do Boga! Dążcie do świętości! To jest moje wezwanie do was, drodzy przyjaciele krzyża!”

Święty Michał Archanioł mówi:

„Módlcie się, nawracajcie się, aby kara została złagodzona! To zależy od was, pamiętajcie o tym zawsze. Aby przeciwdziałać wszelkim błędnym naukom i bredniom, poczytajcie w Katechizmie Kościoła Katolickiego o aniołach. Katechizm Kościoła Katolickiego jest świętym dziełem i chroni was przed błędnymi naukami. Niech Pismo Święte i Katechizm będą w waszych domach, abyście nie zbłądzili! Oba wzmacniają wasze dusze: Katechizm i Pismo Święte! Żyjcie w sakramentach Mojego Pana: sakramentach Kościoła Katolickiego, którego Jestem patronem. Usłuchajcie Mojego wezwania i módlcie się!”

Święty Michał Archanioł życzy sobie od nas następującej modlitwy i modlimy się:

Sancte Michael Archàngele, defénde nos in práelio, contra nequítiam et insidias diáboli esto praesídium. Imperet illi Deus, súpplices deprecámur: tuque Princeps milítiae caeléstis, sátanam aliósque spíritus malignos, qui ad perditiónem animárum pervagántur in mundo, divína virtúte in inférnum detrúde. Amen.

Miecz świętego Michała archanioła wznosi się do nieba, a On mówi:

„Módlcie się, módlcie się, módlcie się! Nawróćcie się, a Pan nie dopuści, aby ten kraj się zatracił! Quis ut Deus!”

Święty Michał Archanioł Michał powraca do światła, podobnie jak święta Joanna d'Arc.

Orędzie to zostało opublikowane bez zamiaru ingerencji na wyrok
Kościoła Rzymsko-Katolickiego.

W Katechizmie Kościoła Katolickiego o świętych aniołach napisano:

Fragment tekstu z: Katechizm Kościoła Katolickiego (1993), nr 325-336

PARAGRAF 5 NIEBO I ZIEMIA

I Aniołowie

Istnienie aniołów – prawda wiary

328 Istnienie istot duchowych, bezcielesnych, zwanych w Piśmie Świętym zazwyczaj „aniołami”, jest prawdą wiary. Świadczy o tym zarówno Pismo Święte, jak i jednomyślna tradycja. Kim oni są?

329 Św. Augustyn mówi: „Anioł” oznacza funkcję, a nie naturę. Jeśli pytasz o jego naturę, to jest on duchem; jeśli pytasz o funkcję, to jest on aniołem: ze swej istoty jest duchem, ze swego działania aniołem (Ps 103,1,15). Aniołowie są w całej swojej istocie sługami i posłańcami Boga. Ponieważ „nieustannie widzą oblicze mojego Ojca, który jest w niebie” (Mt 18,10), są „wykonawcami Jego rozkazów, posłusznymi Jego słowom” (Ps 103,20).

330 Jako istoty czysto duchowe mają rozum i wolę; są osobami [por. Pius XII: DS 3891] i nieśmiertelne [por. Łk 20,36] istoty. Przewyższają one doskonałością wszystkie widzialne stworzenia. Świadczy o tym blask ich chwały [por. Pwt 10,9-12].

Chrystus „ze wszystkimi swoimi aniołami”

331 Chrystus jest centrum świata anielskiego. Są to Jego aniołowie: „Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swojej chwale i wszyscy aniołowie z Nim...” (Mt 25,31). Są Jego, ponieważ zostali stworzeni przez Niego i dla Niego: „W Nim bowiem zostało stworzone wszystko, co jest w niebie i na ziemi, rzeczy widzialne i niewidzialne, trony i panowania, moce i władze; wszystko zostało stworzone przez Niego i dla Niego” (Kol 1,16). Są Jego tym bardziej, że uczynił ich posłańcami Swojego planu zbawienia: „Czyż nie są oni wszyscy duchami posługującymi, wysłanymi, aby pomagać tym, którzy mają odziedziczyć zbawienie?” (Hbr 1,14).

332 Są obecni od stworzenia świata [por. Job 38,7, gdzie aniołowie nazywani są „synami Bożymi”] i w całej historii zbawienia; z daleka lub z bliska głoszą zbawienie i służą boskiemu planowi jego realizacji. Zamykają raj ziemski [por. Rdz 3,24], chronią Lota [por. Rdz 19], ratują Hagar i jej dziecko [por. Rdz 21,17], powstrzymują rękę Abrahama [por. Rdz 22,11], ogłaszają ludowi prawo [por. Dz 7,53], prowadzą lud Boży [por. Wj 23,20-23], zwiastują narodziny [por. Sdz 13] i powołania [por. Sdz 6,11-24; Iz 6,6], towarzyszą prorokom [por. 1 Krl 19,5], by wymienić tylko kilka przykładów. W końcu pojawia się anioł Gabriel, aby ogłosić narodziny prekursora i samego Jezusa [por. Łk 1,11.26].

333 Od Wcielenia do Wniebowstąpienia życie Słowa, które stało się ciałem, otoczone jest uwielbieniem i służbą aniołów. Gdy Bóg „wprowadza Pierworodnego na świat, mówi: «Niech się przed Nim pokłonią wszyscy aniołowie Boży»” (Hbr 1, 6). Ich pieśń pochwalna przy narodzinach Chrystusa – „Chwała Bogu...” (Łk 2,14) – rozbrzmiewa nadal w uwielbieniu Kościoła. Chronią Jezusa w dzieciństwie [por. Mt 1,20; 2,13.19.], służą Mu na pustyni [por. Mk 1,12; Mt 4,11], dodają mu sił w obliczu śmierci [por. Łk 22,43] i mogliby go również – podobnie jak niegdyś Izrael [por. 2 Mch 10,29-30; 11,8] – ocalić z rąk wrogów [por. Mt 26,53]. To właśnie aniołowie „głoszą ewangelię” (Łk 2, 10), zwiastując radosną nowinę o Wcieleniu [por. Łk 2,8—14.] i zmartwychwstaniu [por. Mk 16,5— 7.] Chrystusa. Podczas powtórnego przyjścia Chrystusa, które zapowiadają [por. Dz 1,10-11], będą Mu towarzyszyć i służyć podczas Jego sądu [por. Mt 13,41; 25,31; Łk 12,8-9].

Aniołowie w życiu Kościoła

334 Aż do powtórnego przyjścia Chrystusa tajemnicza i potężna pomoc aniołów przynosi korzyści całemu życiu Kościoła [por. Dz 5, 18—20; 8,26—29; 10,3—8; 12, 6—11; 27,23—25.].

335 W swojej liturgii Kościół jednoczy się z aniołami, aby wielbić trzykrotnie świętego Boga [por. MR, „Sanctus”]; prosi o ich pomoc [Tak w „Supplices te rogamus ...” rzymskiej modlitwie eucharystycznej, w „In paradisum deducant te angeli ...” liturgii pogrzebowej, a także w „Hymnie cherubinów” liturgii św. Jana Chryzostoma]. i świętuje w szczególności pamięć niektórych aniołów (świętych Michała, Gabriela i Rafała oraz świętych aniołów stróżów).

336 Od dzieciństwa [por. Mt 18,10.] aż do śmierci [por. Łk 16,22.] aniołowie otaczają nas swoją opieką [por. Ps 34,8; 91,10-13] i wstawiennictwem otaczają życie człowieka [por. Job 33,23-24; Zach 1,12; Tob 12,12]. „Każdy wierzący ma anioła, który jest jego opiekunem i pasterzem, aby prowadzić go do życia” (Bazyli, Eun. 3,1). Już na tej ziemi życie chrześcijańskie uczestniczy w błogosławionej wspólnocie aniołów i ludzi zjednoczonych w Bogu.